Είναι γεγονός ότι η Αφρική σε μαγεύει. 

Μπορεί όμως να σε μαγέψει ακόμη περισσότερο, όταν θελήσεις να τη μάθεις, όταν προσπαθήσεις να την κατανοήσεις, όταν επιχειρήσεις να την κρίνεις, συγκρίνοντάς την με άλλους κόσμους, προφανώς πιο ανεπτυγμένους, σίγουρα όμως λιγότερο αυθεντικούς.

Σήμερα, η «Μαύρη» Ήπειρος – όπως κι οι υπόλοιπες του πλανήτη μας – έχει αλλάξει πρόσωπο και δυστυχώς προς το χειρότερο.

Αποδεκατισμένη από τους εμφύλιους πολέμους, εξουθενωμένη από τη συνεχιζόμενη οικονομική δυσχέρεια και καταπονημένη από τις δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες, προσπαθεί, με όση δύναμη της έχει απομείνει, να βγει από το αδιέξοδο και να ανακάμψει. 

Παρά τα όποια προβλήματα, όμως, η Αφρική, παραμένει εκεί, ζωντανή κι επιβλητική, μαγική και γραφική, φιλόξενη και μυστηριώδης, πανέτοιμη, ανά πάσα στιγμή, να μας υποδείξει, τι χάνει ο άνθρωπος, όταν κι όσο περισσότερο απομακρύνεται από τη μητέρα φύση. 

Eίμαι αισιόδοξος για το μέλλον· κρατώ ζωντανές, μόνο τις όμορφες στιγμές από το παρελθόν, τις αποτυπώνω στο μυαλό μου για να μοιραστώ μαζί σας τη μαγεία και το μεγαλείο της αφρικανικής πραγματικότητας· όπως το βίωσε η δική μου οικογένεια, αδιάλειπτα, για μισό αιώνα περίπου· αναμνήσεις, γεγονότα, καταστάσεις, εικόνες και μοναδικές εμπειρίες, που ο κάθε άνθρωπος, σε αυτόν τον πλανήτη, θα ήθελε να ζήσει.

Το έργο αυτό αποτελεί έναν ύμνο για την Αφρική· είναι η φωνή μου, η φωνή ενός Έλληνα, που αγάπησε το Κονγκό σαν να ήταν δική του πατρίδα και που η καρδιά του θα χτυπάει συγχρονισμένα με τις καρδιές των εκατομμυρίων κατοίκων της υπέροχης αυτής χώρας, για πάντα. 

Ευχαριστώ Κονγκό· Ευχαριστώ Αφρική.